It all started sang pagtext sa akon ni Prim nga makadto siya sa dorm kag kuhaon niya ang name necklace niya na ara sa akon. Hambal ko, sige dason lakat kita sa SM ha. So sang pagkit-anay namon sa dorm lobby, storyahanay storyahanay... dason naglakat na kami sa gwa, sa may waiting shed kag nagbantay SM jeep.
Pagsaka namon sa jeep, mejo puno siya, kulang na lang 4 kapasahero para magpuno siya. Si Prim, nauna nagsulod. Dason, may guy na nag-offer sang tupad niya na space. So, didto ako napungko... sa tupad nya. Sang galakat na ang jeep, nafeel (batyagan) ko na daw gin kuhit ako sang guy. So gin tulok ko siya. Daw wala man lang sa akon. Galing kay, nga-a abi gatulok man siya sa akon? On reflex, gin butong ko ang bag ko.
Tingala ako, nga kadako sang bag niya. Pero wala man unod! Dason, tingala man ako, na indi ko makita ang right arm niya. Ang left arm nya, nagakapyut sa kalaptan. His bag covers his right arm... Dason, nabatyagan ko liwat nga gatulok siya sa akon. Dugay-dugay, nabatyagan ko na gin kuhit na naman niya ako.
Sang paglab-ot na namon sa SM, nanaog sya una. Dason, didto ko lang na realize, pagtan-aw ko sa bag ko.... may 2 ka riri!!! Gin riri-an niya bag ko! The nerve of him! The audacity of that man na kawatan ako!!! Speechless ako sang pagkakita ko na may riri ang bag ko - tela lang daan ang bag ko. Makarma siya tani!!! Maayo lang na wala siya may nakuha. My cellphone and wallet are too big to fit the 2 slashes he made. Did I say, na makarma siya tani? Makarma siya tani!! GGGrrr! Gainit ulo ko sa pagpanumdum na diyutayan na lang niya ako makawatan.
With red circles are the slashes made by that man.... Third picture shows the bag that I bought.
Kailinit pa na kinanlan ko pa magbakal bag-o nga bag. Napagasto pa ako! GGrrr!!! Damo pa ko galastuhan.. wala sa lista ko ang bag. Nagbakal ako bag-o na bag eh.. Napilitan gid ko. Alang-alang man nga mahulog sa gisi ang mga ballpen ko kag iban nga gamay na mga butingting na ara sa bag ko. The nerve of that man!!!!!!!!
After I bought the bag, Prim and I went to Chowking to eat. Sang gakaon nakami, daw naumpawan init sang ulo ko. Maayo na lang na wala ko masiplatan ang gina himo niya. Maayo na lang wala ako naggahod. Kay kung nasiplatan ko na gina riri nya bag ko... siguro nasaksak pa niya ako sang kutsilyo niya. Thank God na sa ulihi ko na lang nakita na may gisi na ang bag ko.
Lesson learned: Kung mejo puno na ang jeep, hwag umupo sa space na gladly offered sayo..Kung pwede lang, maghanap ka ng ibang space.. kung wala na talaga, eh di dun ka umupo... The guy gladly offered his space to me eh... Kasi.. normally, pagpunu-an o malapit na mapuno ang jeep, ayaw ng mga tao na may sumiksik sa kanila...
To Prim, na palagi kong kasama pagmerong nangyayaring di kanais nais (unfortunate events) sa akin, maraming salamat at hindi ka natataranta, nakalmado ka palagi, nahinahayaan mo ako na magtaranta at magsulk at magreklamo. =)
No comments:
Post a Comment